ตามหาอาหารอังกฤษ

Standard

ย็นวันศุกร์ ผมได้รับโทรศัพท์จากหนุ่มอดีตนักเรียนอังกฤษ สำนักสะพานข้ามแม่น้ำเคม  ชักชวนให้ไปตามหาอาหารอังกฤษเพื่อให้หายคิดถึงชีวิตในอักฤษแต่หนหลัง  ด้วยที่เป็นคนใจง่าย และภาวะแม้เพื่อนกินก็หายากเช่นนี้ จึงตกปากรับคำเป็นไกด์พาไปกินทันที  คงต้องชี้แจงและย้ำในเบื้องต้นนี้ ว่าทริปนี้เป็นการตามหาอาหารอังกฤษ คือ อาหารที่มีบุคคลิกเหมือนกับที่ขายอยู่ในอังกฤษ ไม่ใช่อาหารอังกฤษที่ดี หรือที่อร่อยแต่ประการใด

เมื่อพูดถึงอาหารอังกฤษ อาหารสำหรับคนยากจนอังกฤษ ก็คงจะเป็นไส้กรอกที่ทำจากเนื้อชั้นเลว ความเป็นเอกลักษณ์ของอาหารอังกฤษ อยู่ที่คำเหยียดหยามจากนานาชาติว่าเป็นอาหารรสเลว แต่สำหรับความเข้าใจของนักเรียนอังกฤษกินยากอยู่ยากแล้ว อาหารอังกฤษน่าจะมีบุคคลิกจาก”รสที่น่าเบื่อ” มากกว่าที่จะใช้คำว่า “รสเลว”

ร้านแรกที่บุกไป คือ ร้าน off shore ใน ซ.สุขุมวิท ๒๓  เข้าไปจากทางสุขุมวิทประมาณ ๖๐ เมตรได้อยู่ทางซ้่ายมือ ร้านนี้ถูกแบ่งเป็นสองฟาก ด้านที่เป้นร้านอาหารนั่งกิน อีกซีกเป็นผับมืดๆสลัวๆ

บัตรรายการอาหารแผ่นเดียว ๒ หน้า ชื่ออาหารอังกฤษเรียงเป็นตับ  อดีตนักเรียนอังกฤษสั่งอาหารเรียกความหลังรวดเดียวหลายรายการ ตั้งแต่ ฟิชแอนด์ชิฟ ที่ทำจากปลาค๊อต  ไส้กรอก cumberland  ถั่วบด  และ Cottage pie (ขณะเขียนอยู่นี้พยายามหาข้อมูลเพิ่มเรื่องพาย ก็ไปพบหน้ารวมชื่อพายเอาไว้ http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_pies)

ปลากระพงทอด

ปลากระพงทอดเริ่มจาก ฟิชแอนด์ชิฟ ที่ใครๆก็คงคุ้นชื่อกันมากกว่าอย่างอื่น  เนื้อปลาที่ใช้ทำปกติมักจะเป็นปลาค๊อต มีทั้งค๊อตตัวเล็กขนาดเนื้อหนึ่งซีกทอดได้หนึ่งชิ้น ซึ่งคุณภาพมักจะด้อย กับค๊อตตัวโตเนื้อหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยนเนื้อแน่น คุณภาพดีกว่าชนิดตัวเล็ก  สำหรับฟิชแอนด์ชิฟร้านนี้มีทั้งเนื้อปลาค๊อต กับกระพงแดงให้เลือก

นักเรียนอังกฤษ บ่นว่าเนื้อปลาแก่เกินกินไปหน่อย  แป้งที่เคลือบเนื้อปลาบางไปนิด (เราเป็นรายแรกที่เข้าไปนั่งในร้าน) แต่เมื่อกินเสร็จจนอิ่ม เหลือบไปมองโต๊ะข้างๆที่เนื้อปลาทอดได้ฟูกว่า ทำให้ถึงกับบ่นว่าอยากจะขอลองใหม่อีกชิ้น

มันทอด กับเกรวีรสชาติน่าเบื่อ

มันทอด กับเกรวีรสชาติน่าเบื่อส่วนมันทอดแบบอังกฤษ จากการสอบปากคำ นักเรียนอังกฤษให้การว่า มีชิ้นโตหนาขนาดหัวแม่มือ  ออกจะดูป้อมสั้น  แต่ที่เสิร์ฟมาเป็นเส้นที่ค่อนจะบางแค่นิ้วก้อย คงจะเป็นแบบฝรั่งเศสกระมัง เพราะในฝรั่งเศสมักหั่นทรงเล็กเรียวสเลนเดอร์  มันทอดถูกเสิร์ฟมาพร้อมกับน้ำเกรวีในคนโทจิ๋ว  รสน้ำแกรวี่ เป็นอังกฤษจริงๆ รสชาติช่างราบเรียบน่าเบื่อหน่าย สมความอยากของนักเรียนอังกฤษ

 

ถั่วบด

ถั่วบดส่วนถั่วบด เป็นถั่วกระเป๋าต้ม บดให้เม็ดแตกหยาบๆ รสชาติจืดและชืด นักเรียนอังกฤษยืนยันว่า ทำได้น่าเบื่อหน่ายเกินกว่าอังกฤษทำ

ส่วนที่ไม่ได้ชักภาพมาให้ยลกัน (แต่ดูภาพได้จาก http://blokebuddy.com/wp-content/uploads/2010/03/CumberlandSausage.jpg) คือ ไส้กรอก Cumberland จะเรียกว่า ไส้อั่วอังกฤษ ก็แล้วกัน  ไส้อั่วอังกฤษนี้จะทำจากเนื้อหมูสับ (ไม่บด) กับเครื่องเทศยัดใส่ในไส้ จะทำยาวทำสั้น จะอ้วน จะผอมได้ตามอัธยาศัย  เมื่อจะกินจะย่างบนเตาด้วยไฟอ่อนๆจนมันหยดติ๋งๆ  ส่วนไส้กรอกของร้านนี้ทำปราณีตเกินใช้เนื้อหมูบดจนเนียนละเอียดเป็นไส้กรอกขาวของเยอรมัน  และออกจะใจร้อนด่วนได้ย่างไฟเร็วไปหน่อย ขาดเสน่ห์ไส้กรอกย่าง แต่ออกกระเดียดไปทางไส้กรอกต้ม

อีกจานที่เรียกมากิน คือ Cottage pie  เมื่อพูดถึงพาย คนไทยมักจะนึกถึง ขนมอบที่มีเปลือกเป็นแป้งอบ หุ้มไส้ไว้ภายในจะหวานก็ได้ จะเค็มก็ได้  แต่คำว่า “พาย” กินความกว้างกว่านั้น มีพายที่เอาไส้พายใส่ภาชนะ แล้วขึงแป้งปิดปากภาชนะ เอาเข้าอบก็มี  จะเป็นพายที่ใช้มันฝรั่งบดทาปิดหน้าไส้ แล้วเอาไปอบก็มี  หรือเป็นพายหน้าเปิดที่เอาไส้วางบนแผ่นแป้งแล้วเอาไปอบก็ได้เช่นกัน

Cottage pie (ดูภาพ http://farm4.static.flickr.com/3085/3167889322_ed081c0821.jpg) เป็นพายที่ไส้ทำ้ด้วยเนื้อวัวสับ  แล้วใช้มันบดทาละเลงปิดหน้าเนื้อสับที่ว่า แล้วเอาไปอบจนสุก  หากเปลี่ยนไส้เป็นเนื้อแกะบด ก็จะเรียกชื่อเสียใหม่ว่า shepherd’s pie

Cottage pie ร้านนี้รสชาติราบเรียบ ดูชืดได้สมอาหารอังกฤษที่กินได้โดยขาดเสน่ห์ที่เย้ายวน  ซึ่งเราก็ตั้งใจไว้ว่าจะหาอาหารอังกฤษกินกัน หาใช่หาอาหารอังกฤษที่ดี  ซึ่งแม้ในอังกฤษก็หาได้ยาก และคงต้องจ่ายราว ๑๕ ปอนด์ต่อจาน แถมยังต้องจองกันล่วงหน้าอีกด้วย

นายแบบอดีตนักเรียนอังกฤษ กับซ๊อสอังกฤษ

นายแบบอดีตนักเรียนอังกฤษ กับซ๊อสอังกฤษ

ไซเดอร์ จากไอร์แลนด์

ไซเดอร์จากไอร์แลนด์

 

หลังจากนักเรียนเก่าสำนักสะพานข้ามแม่น้ำเคม ได้อัญเชิญให้อาหารอังกฤษผ่านทางเดินอาหาร แล้วตามด้วยวิสกี้ Glenmorangie ๑๒ ปีอีกแก้ว  ก็บ่นงึมงั่มว่า ฟิช ร้านนี้แป้งแฟ๊บไป พอลองชี้ให้หันไปเห็นคนที่เพิ่งสั่ง ฟิชแอนด์ชิบ ก็ให้รู้สึกว่า ฟิช ของชาวบ้านชิ้นฟูกรอบกว่าของตัวเองที่กินมาเมื่อสักประเดี๋ยวนี้เอง ทำท่าว่าจะสั่ง ฟิช มากินต่อได้เรื่อยๆ  เลยต้องรีบลากออกไปร้านอื่น เพื่อไปตามหา Shepherd’s Pie ก่อนจะหมกมุ่นอยู่กับ ฟิช ร้านนี้จนไม่ไปไหน หรือไปไหนไม่ไหว

เราเดินออกจากร้านแรกในซอยสุขุมวิท ๒๓ ดุ๋ยๆเลียบถนนสุขุมวิท มุ่งหน้าทิศตะวันออก จนมาหยุดที่ตึกหัวมุมซอย ๓๓ ซึ่งชั้นใต้ดินเป็นที่ตั้งของร้านลอนดอนเนอร์ เป้าหมายของเรา  เราเดินตัดม่านบุหรี่จากกลุ่มลูกค้าที่ยืนจับกลุ่มพ่นม่านควันประกอบฉากหน้าร้านเข้าไปภายใน ที่มีบรรยากาศสลัวๆแบบร้านดื่มในอังกฤษ ผิดกับร้านแรกอย่างสิ้นเชิงที่เป็นร้านสว่างเปิดโล่งโจ้งแบบร้านอาหารคนเบี้ยน้อยหอยน้อย  นอกจากนี้ยังมีจอทีวีรายการแข่งฟุตบอล แถมด้วยโต๊ะที่รายล้อมมีคนคุยกันให้ได้ยินภาษาอังกฤษสำเนียงอินเดียประกอบบรรยากาศอีกด้วย

นักเรียนอังกฤษของเรา ถือโอกาสสั่งไซเดอร์ ซึ่งเป็นไวน์ชนิดฟองฟู่ที่ทำจากแอปเปิ้ล มาดื่มย้อมใจ  แต่ไซเดอร์ที่สั่งมาทำในไอร์แลนด์ ไม่ใช่อังกฤษ ให้ความรู้สึกเหมือนเบียร์ที่ออกหวานอมเปรี้ยว มากกว่าที่จะคล้ายแชมเปญที่เป็นไวน์ฟงฟู่ที่ทำจากองุ่น ช่วงหลังมานี้ดูเหมือนว่านอกจากไซเดอร์ที่ทำจากแอปเปิ้ลแล้ว ยังมีไซเดอร์ที่ทำจากลูกแพร์อีกด้วย ต้องหาโอกาสไปลองกัน

 

gammon steak ในภาพทั้งจาน

gammon steak

ส่วนของเนื้อที่อยู่ใต้ไข่ดาวลงไปส่วนของเนื้อที่อยู่ใต้ไข่ดาวลงไปส่วนของสับปะรดย่างที่นักเรียนอังกฤษข้อนว่าหนาเกินพอดีส่วนของสับปะรดย่างที่นักเรียนอังกฤษข้อนว่าหนาเกินพอดี

gammon steak เป็นจานแรกที่ถูกยกมา  gammon steak เป็นเนื้อส่วนหนึ่งของขาหมูเอามาย่างจนสุกมาก มีรสออกเค็มคล้ายแฮมตามคำให้การของนักเรียนอังกฤษ เนื้อนี้มักเสิร์ฟเคียงคู่กับไข่ดาว หรือไม่ก็สับปะรดย่าง เพื่อให้กินประกอบกับเนื้อเป็นคู่สำหรับตัดความเค็มของเนื้อ ไข่ดาวหรือสับปะรดสำหรับการนี้จึงต้องจัดมาในสัดส่วนที่พอเหมาะพอสมกับเนื้อ

สำหรับลอนดอนเนอร์ ตามที่เห็นในภาพให้มาทั้งไข่ดาวและสับปะรด ซึ่งนักเรียนอังกฤษกินยากอยู่ยากให้คำวิจารณ์ว่าเป็นสัดส่วนที่มากเกิน ไข่ดาวทอดมาเรียบร้อยประดิษฐ์ประดอยเกินคนอังกฤษทำ  และสับปะรดชิ้นหนาเกินพอดี ที่จะให้สำหรับตัดรสเค็มของเนื้อในหนึ่งคำ ชะรอยคนทำคงไม่เคยไปอยู่ในอังกฤษ การตีความอาหารจานนี้จึงไม่ออกมาตามที่ควรเป็นอย่างอังกฤษ อย่างไรก็ตามจานนี้ก็หมดไม่เหลือกินทิ้งขว้าง

 

Shepherd's Pie

Shepherd’s Poe

เป้าหมายในภาระกิจนี้คือ Shepherd’s Pie ซึ่งถูกเสิร์ฟมาในชามกระเบื้องสีขาว ที่ชั้นล่างเป็นเนื้อแกะสับปรุงรส หน้าถูกฉาบด้วยมันบดนำไปอบ  เนื้อแกะรสชาติราบเรียบชืดได้แบบอังกฤษ หากจะให้เป็นเนื้อแกะสับที่อร่อยคงต้องแต่งรสเกลือให้ชูเด่น และมีกลิ่นเครื่องเทศที่แต่งแต้มเสน่ห์ให้ชวนกินและยวนเย้าแบบสาวอิตาเลียน  ส่วนของหน้าเป็นมันบดที่ถูกบีบจากหัวบีบหน้าแค๊กให้มีลวดลายสวยงาม ต่างจากฉบับอังกฤษที่ความเอามันบดตบโปะลงบนหน้าเนื้อแกะสับ แล้วปาดให้เรียบ ทำให้ส่วนของมันบดที่ถูกบีบให้มีลวดลายบางกว่าส่วนที่อยู่ชั้นล่างลงไป ส่วนนี้จะแห้งและเสียน้ำ สุกและเกรียมกว่าส่วนอื่นเกิดเป็นเนื้อมันฝรั่งที่เกรียมและแข็งกรอบแทรกอยู่ในเนื้อมันบด  ซึ่งไม่เป็นที่ต้องความคาดหมายของนักเรียนอังกฤษที่ประสงค์เพียงมันบดเรียบง่ายและชุ่มชื้น

นักเรียนอังกฤษสอดส่ายสายตาหาของหวานต่อไป โดยหวังว่าจะมี apple crumble แต่ไม่พบ จึงหาของหวานเดินตามขบวนผ่านทางเดินอาหารมิได้ ก่อนจะแวะไปดื่มย้อมใจด้วย วิสกี้ ๒๕ ปี พร้อมโปรยเสน่ห์ให้คนขายวิสกี้ต่อ ช่างเป็นชีวิตคนอังกฤษที่น่าอิจฉาเสียยิ่งกระไร

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s