อาหารเช้าจำไม

Standard

วันนึงที่ทำอาหารเช้า ที่มีมะเขือเทศ ๕ ลูก กะหมูสับขีดกว่าๆ  คิดไปมาว่าจะทำอะไรดี ว่าแล้วก็ทำหมูสับซ๊อสมะเขือดีกว่า จับพริกหยวกมาลูก กระเทียมจีนหัวนึงมาซอย เอาเขือเทศต้มลอกเปลือก  แล้วเริ่มจากผัดพริกหยวกในน้ำมันจนเกรียมเล็กน้อย เติมน้ำมันถั่วลงไปนิดนึง เพราะไม่มีน้ำมันมะกอก ใส่กระเทียม พริกขี้หนู ลงผัดคนๆๆๆ ก่อนกระเทียมจะไหม้ก็เติมหมูสับรวนจนสุก เอามะเขือเทศโยนลงไป เอาตะหลิวบี้ๆๆๆๆๆ ใส่เกลือ ใส่เหล้าจีนแล้วต้ม หันไปมีเป็ดรมควันที่ผัดกะเห็ดเหลือจากเมื่อวาน โยนมันลงไปด้วยเพิ่มบอดี้ แต้มกลิ่นควันด้วยเป็ดนี่แหละ  ใส่น้ำชาสุยเซียนน้ำท้ายๆลงไปครึ่งถ้วย  อ้าาา..มีวอลนัตสดในตู้เย็น ขยำใส่สักสิบกลีบ แล้วรออย่างใจเย็นจนน้ำงวด

เนื่องจากไม่มีสปาเก๊ตตี๊ติดบ้าน เลยต้องเอามากินกะข้าว  จะตักแต่ส่วนเนื้อกินกะข้าวก็แล้ว จะตักเนื้อกะน้ำราดกินกะข้าวก็แล้ว ก็ยังรู้สึกว่ามันไม่เข้าอยู่ดี

คำถามมากมาย ทำไม ทำไม ทำไม  หมูสับซ๊อสมะเขือเทศเอามาราดหน้าข้าว แล้วทำไมมันไม่เข้ากัน    เพราะมีัน้ำมาก เอ…ข้าวหน้าไก่ยังทำได้เลย  หรือเพราะมันเหลวเกิน เคี้ยวแล้วไม่กลมกลืนเหรอ??   ข้าวขาหมูเหลวๆราดข้าวก็ยังได้       คำถามยังเป็นคำถาม แต่เอาไว้ราดสปาเกตตี๊ลวกพอสุกน่าจะดีกว่าไอ้ที่ทำมา มันออกจะเผ็ดพริกแปล๊บๆ อมเปรี้ยวนิดนึงไม่ได้เปรี้ยวมาก มีความทึบของบอดี้ใช้ได้ เข้มข้น ไม่ต้องพึ่งน้ำสต๊อคและเนย มีกลิ่นวอลนัตขนาดบิเล็กๆกำลังดี ขึ่นมาเป็นจังหวะๆตอนเคี้ยวโดนวอลนัต น้ำออกเหลวไม่หนืดข้นกินแล้วรสทิ้งจับปากจับคอ

จึงรู้ว่าเพราะลักษณะเทคเจอร์เช่นนี้เอง จะต้องมีไวน์กลั้วคอเพื่อล้างรสที่ค้างให้ลงไปในคอ ดึงความเบาสดชื่นกลับคืนมา

ที่รู้มาอีกอย่างคือ แม้เราจะไม่มีเงินกินขาหมูแฮมอิเบริโก้ของสเปน ที่มีกลิ่นลูกสนในเนื้อหมู  แต่เราก็สามารถทำซ๊อสให้หมูมีกลิ่นนัตเลียนอิเบริโก้ได้

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s