เรียนภาษาญี่ปุ่นจาก O-den

Standard

O-den (โอเด้ง) เป็นอาหารญี่ปุ่นอย่างหนึ่ง ให้นึกภาพก็คงนึกออก แต่ถามว่าโอเด้ง คือ อะไรอาจจะอธิบายยากหน่อย  พอไล่ถามครูวิกิญี่ปุ่นดู ท่านอธิบายว่าเป็นอาหารที่เอา “เครื่อง” อาจจะเป็นผัก เป็นเนื้อ ปลา ฯลฯ ที่ปรุงรสโดยต้มในน้ำซุป หรือซี่อิ้ว  ด้วยความจำกัดความขอโอเด้ง มีกว้างมหาศาลเช่นนี้เอง ทำให้โอเด้งเป็นอาหารญี่ปุ่นที่เล่นกับเครื่องได้มากมาย ซึ่งจะได้นำ “เครื่อง” โอเด้ง มาเป็น “เครื่อง” ในการเรียนภาษากัน อย่างน้อยเมื่อเข้าร้านอาหารญี่ปุ่นจะได้สั่งได้ดั่งใจ

kamaboko เป็นศัพท์รวมๆ คงเทียบเคียงได้ว่าเป็น “ลูกชิ้นปลา” เพราะทำจากเนื้อปลาบด ใช้เนื้อปลาได้หลายชนิดตั้งแต่ปลาราคาถูกไร้สกุลรุนชาติ ไปจนลูกชิ้นชั้นสูงที่ใช้ปลาอย่างแพง ทำให้สุกได้ทั้งใช้วิธีนึ่ง หรือจะอบในเตาก็ได้ คามาโบโกะ เนื้อค่อนข้างจะแน่น และมีความแข็งกว่าลูกชิ้นปลาที่ทำกินกันในบ้านเรา

age kamaboko เป็นชื่อรวมของ คามาโบโกะ ที่ผ่านการทอด (age อ่าน อะ-เงะ แปลว่า ทอด)  จะเรียกว่า “ทอดมัน” หรือ “ปลาเห็ด” ก็คงจะไม่ผิดนัก

vinnaa อ่าน วีน-นาา  ที่จริงมาจากภาษาฝรั่งว่า “เวียนนา” คือ ไส้กรอกเวียนนา นี่เอง  แค่เอาไส้กรอก โยนลงต้มในน้ำซุปก็เป็นโอเด้งได้เหมือนกัน แม้จะไม่ได้มีสัญชาติญี่ปุ่น

hanpen (ฮัม-เป็ง) เป็นลูกชิ้นที่มักทำจากเนื้อพวกปลาฉลาม เอามาผสมกับมันมือเสื้อที่ฝนละเอียด เนื้อจะไม่แน่นเท่า คามาโบโกะ ข้างต้น  เวลาทำโอเด้งจะใส่ฮัมเป็งทีหลังสุด ไม่ให้ฮัมเป็งเละ  ฮัมเป็งจะดูดน้ำซุปที่ต้มจนพองนุ่ม  มีฮัมเป็งอีกชนิดหนึ่งที่สีคล้ำออกดำ เพราะทำจากปลาซาดีนบด ทำให้มีกลิ่นคาวเฉพาะของซาดีน

yude (ต้ม) tamago (ไข่)  อันว่า ยูเดะ ทามาโงะ ก็คือ ไข่ต้มนั่นเอง  ในภาษาญี่ปุ่นใช้ศัพท์คำว่าต้ม 3 คำ  yuderu คือ การเอาของใส่ลงต้มในน้ำเปล่าๆ,  niru เป็นการต้มในน้ำที่ปรุงรส เพื่อให้รสจากน้ำต้มแทรกเข้าไปในเนื้อของที่ต้มนั้น และ  wakasu ใช้หมายถึงการต้มน้ำ (หุ่งน้ำ)   น่าแปลกที่ไข่ต้มในโอเด้ง ต้มในน้ำซุปเพราะต้องการให้รสซึมเข้าไปในไข่ ควรจะเรียกว่า นิ ทามาโงะ มากกว่าจะเรียก ยูเดะ ทามาโงะ ที่เป็นไข่ต้มในน้ำเปล่า

ไข่ต้มดูเหมือนจะเป็นเครื่องโอเด้งที่ทำง่ายๆ เอาเข้าจริง น่าจะเป็นโจทย์ยากปราบเซียน ๑ ใน ๒ อัน คือ ไข่ต้ม ที่มักจะต้มไข่สุกจนแข็ง ไข่แดงร่วน กินฝืดคอ และรสก็ไม่ได้เข้าในไข่เลย  ส่วนอีกอันที่ยาก คือ คอนยาคุ (วุ้นหัวบุก) ที่มักจะต้มออกมาจืดสนิทไร้รสโดยมาก

chikuwa แปลตามตัวว่า กระบอกไม้ไผ่ ที่จริงเป็นลูกชิ้นชนิดหนึ่ง ทำโดยพอกเนื้อปลาบดรอบลำไม้ไผ่ แล้วเอาไปย่างให้สุก เมื่อสุกแล้วก็รูดออกจากท้อนไม่ไผ่  ทำให้ จิกุวะ มีรูปเป็นท่อทรงกระบอกเหมือนท่อนไม้ไผ่ ซึ่งเป็นที่มาของชิ่อนั่นเอง

daigon (รากโต) คือ หัวไชเท้า

atsu(หนา) age(ทอด)  คือ เต้าหู้หั่นเป็นชิ้นหนาๆ ทอดในน้ำัมันท่วม  ก่อนจะเอาลงไปต้มในโอเด้ง จะต้องผ่านการต้มในน้ำเดือด เพื่อรีดน้ำมันที่ค้างในเต้าหู้ออกเสียก่อน เต้าหู้จึงไม่มีกลิ่นน้ำมัน

kanmodoki หรือเรียกสั้นๆว่า kanmo คือ เต้าหู้สดที่เอามารีดน้ำออก แล้วบดผสมกับมันมือเสือให้พอเกาะตัวกันได้เป็นก้อน แล้วเอาไปทอด ขอเรียกเป็น ลูกชิ้นเต้าหู แล้วกัน

rooru kyabetsu อ่าน โร-รุ-คยา-เบ็ด-ทสึ ถ้าอ่านไม่ได้ตามนี้ อาจจะไม่ได้ของที่ต้องการ ที่จริงมาจากภาษาอังกฤษคำว่า roll cabbage แต่ฝรั่งน่าจะเรียก cabbage roll มากกว่า  ชื่อบ่งบอกว่าเป็นอาหารที่ญี่ปุ่นนำเข้ามาจากฝรั่ง ใช้ใบกะหล่ำห่อไส้ ซึ่งจะใช้อะไรเป็นไส้ก็ได้ตามปรารถนา

naruto เป็นลูกชิ้นปลาแท่งทรงกระบอก เมื่อหั่นตามขวางจะได้ลูกชิ้น ที่เห็นเป็นเส้นวงก้นหอยสีชมพูอยู่กลาง

เครื่องโอเด้ง มีได้หลากหลายแจกแจงได้ไม่รู้จบ อาจจะต่างกันไปตามเมือง แล้วแต่ความนิยมและผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นที่มี ที่สำคัญ คือ การทำน้ำซุปสำหรับต้ม โอเด้ง ส่วนเครื่องนั้น ถ้าจะเอาง่ายเข้าว่า ก็หาซื้อสำเร็จรูปมาต้ม  มีเคล็ดลับที่ มร.สุฮารา แนะไว้ว่า โอเด้งจะอร่อยต้องต้มหม้อโตๆ เพราะจะได้อาศัยรสหวานที่ออกมาจากเครื่องในการปรุงรส และยิ่งทำค้างไว้ มาต้มว้ำก็จะได้รสชาติที่เข้มข้นขึ้น

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s