ตามหาขนมครก

Standard

รถเมล์ร้อนที่วิ่งเปิดหน้าต่าง วิ่งฉิ่วผ่านร้านแผงลอยขายอาหารอย่างรวดเร็วจนมองไม่เห็นว่าใครขายอะไร แต่หน้าต่างที่เปิดอ่าตักอากาศเข้ามาในรถก้อนโต

กลิ่นกะทิที่ถูกความร้อน จนได้กลิ่นความมันและเค็มบนลิ้น

กลิ่นแป้งข้าวที่สุกไหม้ จนมองเห็นความเกรียมกรอบ

ความเปรี้ยวของแป้งข้าวหมัก ที่กระจายมาในปาก

คงต้องมีร้านขายขนมครกที่ทำสุกใหม่ๆ ส่งกลิ่นหอมคลุ้งอยู่ข้างล่างนั่นแน่เลย แม้แป้งที่ทำจะออกกลิ่นเปรี้ยวที่บอกได้ว่าทำแป้งค้างทิ้งไว้ แต่ก็ยังคงน่ากินอยู่ดี เพราะกลิ่นแป้งที่สุกไหม้เคล้ากะทิมันฟุ้งยั่วความอยากอยู่ในรถยาวนาน

ลงรถเดินตามกลิ่นไปหาขนมครกดีกว่า

พอก้าวลงแล้วสูดกลิ่น ไม่มีกลิ่นขนมครกเลย  ร้านคงเลยมาไกลจนกลิ่นมาไม่ถึง  เดินย้อนกลับไปตามทางที่รถเมล์วิ่งมาคงจะเจอ

เดินๆๆ สายตาสอดส่าย จมูกสูดดม

กลิ่นแป้งไหม้ แป้งเปรี้ยวๆ  ร้านขายโจ๊ก ที่ทำโจ๊กไหม้ติดก้นหม้อ???

เดินต่อไป สายตาสอดส่าย จมูกสูดดม

ร้านน้ำเต้าหู้ ก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้น

กลิ่นน้ำมันมะพร้าวที่ตั้งเคี่ยวไฟนี่นา…

สายตาสอดส่าย  “ร้านกล้วยแขก”

ไม่มีขนมครก ?!?!?

 

กลิ่นน้ำมันร้านกล้วยแขก + กลิ่นโจ๊กไหม้ = กลิ่นขนมครก !!!!?!#@#!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s