กล้วยน้ำไท

Standard

พอพูดถึงกล้วยน้ำไท สิ่งแรกที่มักจะนึกถึงคือ ชื่อ สถานที่ ในกรุงเทพฯ ในบริเวณโรงพยาบาลที่มีชื่อเดียวกันนี้  ไม่ค่อยมีคนที่คิดว่าชื่อกล้วยน้ำไท เป็นชื่อกล้วยชนิดหนึ่ง บางทีก็เรียก “กล้วยน้ำ” (เฉยๆ..ไม่เติม “ว้า” ไม่เติม “ไท” เป็นสร้อยต่อท้าย)

กล้วยน้ำไทหายหน้าไปจากตลาดทั่วไปนานแล้ว  เพราะถูกแทนที่ด้วยกล้วยน้ำว้า  อาจจะเป็นเพราะปริมาณการให้ผลผลิตต่อเครือต่ำกว่ากล้วยน้ำว้ากระมัง  แต่พอลองสอบถามคนมีอายุ หลายคนให้ความเห็นว่ากล้วยน้ำว้าอร่อยกว่ากล้วยน้ำ หรืออาจเป็นเพราะแบบนี้ กล้วยน้ำของพวกละว้า จึงมาแรงเบียดจน กล้วยน้ำของพวกไท ตกเวทีไป ทำให้คิดถึงฝรั่ง ซึ่งเดิมเรามีแต่ฝรั่งไทย ลูกเล็กๆผิวสาก เนื้อแน่น กลิ่นชัดเจน ต่อมาก็เริ่มมี ฝรั่งเีวียดนาม ลูกโต ผิวเรียบ เื้นื้อนุ่มเข้ามาแทน แต่นั้นมาฝรั่งไทยจึงค่อยหดหาย และถูกแทนที่ด้วยฝรั่งแกว

กล้วยน้ำเมื่อเริ่มสุกรสจะออกหวาน เนื้อเหนียวนึบหนับ แต่เมื่อสุกจัดเนื้อจะออกคล้ายกล้วยหอม กล้วยไข่ และมีกลิ่นคล้ายกล้วยหอมอีกด้วย  รูปร่างโดยทั่วไปคล้ายกล้วยน้ำว้า แต่ลูกดูเพรียวกว่า  แต่เดิมเป็นกล้วยที่ใช้กันโดยทั่วไปในพิธีกรรมต่างๆ ในฐานะเครื่องเซ่น เมื่อกล้วยน้ำหมดไปจากตลาด คงต้องไปดูโต๊ะเครื่องเซ่นบวงสรวงต่างๆว่ายังใช้กล้วยน้ำไทอยู่หรือไม่้ หรือใช้กล้วยชนิดอื่นกันไปแล้ว

ขอขอบคุณพลช ที่เป็นแรงในการปลูกกล้วยนี้ให้ได้เก็บกิน และนำมาเล่ากัน