Turkish Icecream

Standard

ไอสครีมตุรกี หรือที่เรียกในภาษาเตอร์กว่า Dondurma ตอนนี้เริ่มเข้ามามีให้เห็นในเมืองไทย

 

ไอสครีมตุรกีที่ว่าทำจากนมน้ำตาลแล้ว เติมแป้งที่เรียกว่า salep ที่ได้จากหัวของพืชพวกกล้วยไม้ (http://en.wikipedia.org/wiki/Salep) แป้ง salep มี glucomannan สูง ทำให้มีความหยุ่นและแข็ง  glucomannan ที่เราคุ้นเคยกันมากกว่า คือ บุก หรือ konnyaku ที่เจอเป็นก้อนเจลลี่สีเทา ๆ รสจืดชืด   นอกจากนี้ยังมียางไม้ ที่ในวงการเภสัชภัณฑ์เรียกว่า arabic gum ที่เป็นยางไม้แห้งจากต้น mastic  ทำให้ยืดตัวได้ดี  ไอสครีมตุรกีจึงมีความเหนียวมากขนาดยืดได้เป็นเส้นยาว ที่ผ่านไปชิมมาที่พัทยามีสัมผัสที่แปลกดี รสออกจาหวานแบบแบนๆ ยังไม่จัดได้ว่าอร่อยนัก แต่ก็คงต้องทำใจกว้างๆก่อนจะเหมารวมเข่งว่าไอสครีมตุรกีไม่อร่อยไม่ได้ เพราะเคยเจอมาแล้วจากบทเรียนอื่นๆว่าที่จริงแล้ว ความอร่อยมันขึ้นกับความสามารถคนทำด้วย ไม่ใช่ขึ้นกับชนิดของอาหารแต่เพียงอย่างเดียว

ไอสครีมตุรกี รสวานิลาไอสครีมตุรกี รสวานิลา

 

http://www.youtube.com/watch?v=-qOnLZ3ET10&feature=related

ไอสครีมตุรกี รสวานิลาไอสครีมตุรกี รสวานิลา

Advertisements

turkish delight

Standard

ปีนี้ส่งท้ายปี ด้วย turkish delight ที่ดีที่สุดเ่ท่าที่เคยกินมา ต้องขอบคุณพี่ต๋อยแห่งคิงส์ซีฟู๊ดที่ให้ความเมตตา และอุปถัมภ์มาโดยตลอด

ไม่ว่าชา ไวน์ หรืออาหารใดๆ หากกินแล้วไม่อร่อย คงมีได้ ๒ กรณี คือ กรณีที่ ๑ ของที่เสพย์ไม่ได้ดีถึงขนาดที่จะสร้างความอภิรมย์ชมชื่น อีกกรณีคือเราเองไม่ได้มีความเข้าใจเพียงพอที่จะเห็นความงามในของที่เสพย์ โดยเฉพาะของกินเครื่องดื่มจากต่างวัฒนธรรม

turkish delight ที่เป็นของหวานที่ถือเป็นหน้าเป็นตาของตุรกีก็เช่นกัน ของหวานชนิดนี้ทำจากแป้งข้าวโพดเคี้ยวจนเหนียวหนึบ  ดูวิธีทำจากลิงค์ข้างล่างนี้คงจะดีกว่าอธิบายโดยคนทำไม่เป็นเป็นไหนๆ

http://video.about.com/mideastfood/Turkish-Delight.htm

ผมเองได้มีโอกาสชิม turkish delight หลายครั้งหลายครา จากฝีมือของช่างทำขนมต่างๆ  เวลาเคี้ยว turkish delight รู้สึกว่าเหมือนกันก้อนยางหยุ่นๆแข็งๆ มาตลอด และเวลากินมัน de-light มากกว่า delight  ทำให้ถามตัวเองมาตลอดว่า เราคงไม่เข้าใจความอร่อยแบบขนมตุรกีกระมัง

กระทั่ง พี่ต๋อยกรุณาส่ง turkish delight ยี่ห้อ Koska ที่บรรจุในกล่องกระดาษหกเหลี่ยม พอเปิดฝาดูก็มีถุงพลาติกที่บรรจุก้อน turkish delight ที่ถูกฝังกลบในน้ำตาลไอซ์ซิ่ง ข้างกล่องบอกไว้ว่ามี ๓ รส คือ พิตาชิโอ ฮัสเซลนัต และมะพร้าว ดูเหมือนสีของแต่ละรสน่าจะต่างกัน ด้วยถ้าเพ่งดูดีๆลงไปใต้ชั้นไอซ์วิ่งจะเห็นสีเขียวบ้าง ชมพูบ้างพอเรื่อยๆ  แต่ถูกความขาวโพลนกลบไว้จนแทบแยกไม่ออก

ที่แตกต่างจาก turkish delight อื่น คือ เมื่อเปิดผนึกถุงพลาสติก turkish delight ก็ส่งกลิ่นหอม เบา เย็นๆ ฟุ้งออกมาจากถุง แค่กลิ่นก็พาให้รู้สึกเบาอยากจะลอยล่อง เนื้อสัมผัสแทนที่จะหยุ่นแข็ง บางรายแตกเป็นลิ่มๆเมื่อเคี้ยว แต่รายนี้กลับหยุ่นนุ่ม เคี้ยวขาดได้ง่าย ไม่ได้แข็งเหมือนก้อนยางพาราที่พบใน turkish delight ที่เคยลองแล้วๆมา กลิ่นของลูกไม้ และความหอมเบาๆ เย็นๆ ก็ยังมีตลอด รสค่อนจะเบากินแล้วเบาสบายในตอนแรก แต่จู่ๆความหวานแบบย่องมาเงียบๆ ก็โผล่พรวดออกมาในคราวเดียวในช่วงท้ายคำ เป็นความหวานบางคมที่ฟันแหวกฉากของรสกลมกล่อมชวนฝันให้แยกขาดได้ในการตวัดฟันเพียงทีเดียว

แม้ไม่มั่นใจว่า Koska จะเป็น turkish delight ที่ดีที่สุดหรือไม่ แต่เป็น turkish delight ทำให้เห็นเค้ารางความงามของรูปรส ในแบบฉบับของ turkish delight ได้